Leave Your Message
Chirurgische behandeling van metastasen in het ruggenmerg en de wervelkolom
Nieuws

Chirurgische behandeling van metastasen in het ruggenmerg en de wervelkolom

2025-05-27

Mesh bag 1.png

Dit artikel maakt deel uit van het onderzoeksthema "Chirurgische behandeling van metastasen naar het ruggenmerg en de wervelkolom". Bekijk alle 6 artikelen.
Achtergrond: Het doel van dit onderzoek is om de klinische veiligheid en werkzaamheid van percutane vertebroplastie (PVP) in combinatie met een met bot gevulde mesh-container (BFC) bij de behandeling van spinale metastasen met defecten in de achterwand.
Methoden: Patiënten met spinale metastasen en defecten in de achterwand van de wervelkolom die tussen januari 2019 en december 2021 werden behandeld met BFMC in combinatie met PVP-therapie, werden in de studie opgenomen. Preoperatief en 72 uur postoperatief werden scores op de visuele analoge schaal (VAS) en de Oswestry Disability Index (ODI) bepaald. Postoperatief werden röntgenfoto's en CT-scans gemaakt om lekkage van botcement te controleren en complicaties te registreren. CT- en MRI-scans werden uitgevoerd om de intraoperatieve status van de wervelkolom en het optreden van recidief of progressie van andere botmetastasen te evalueren.
Resultaten: In totaal werden 43 patiënten en 44 geopereerde wervels geïncludeerd. Alle patiënten ondergingen de operatie met succes. De gemiddelde VAS-score daalde van 7,35±0,78 vóór de operatie naar 1,63±0,93 vóór de operatie (p Pathologische fracturen werden waargenomen. Onder hen hadden 16 patiënten metastasen van verschillende ernst in andere botten dan het geopereerde wervellichaam.
Conclusie: Bij spinale metastasen met defecten in de achterwand is de behandeling met PVP in combinatie met BFMC zeer veilig en kan de pijn bij patiënten effectief verlichten. Een follow-up van één jaar toonde een lokaal tumorremmend effect aan.
De wervelkolom is een van de belangrijkste plaatsen voor metastasen bij patiënten met gevorderde maligniteiten, en de incidentie ervan neemt toe met de duur van de ziekte (1). De daaruit voortvloeiende skeletgerelateerde gebeurtenissen (SRE's) belemmeren de daaropvolgende kankerbehandeling van patiënten ernstig en beïnvloeden zelfs hun overleving (2). Effectieve chirurgische interventie is essentieel om het leven van dergelijke patiënten te redden. Percutane vertebroplastie (PVP) wordt al tientallen jaren in de klinische praktijk toegepast en heeft zijn effectiviteit en veiligheid bewezen (3). Botcementlekkage blijft echter een van de grootste risico's van PVP, wat kan leiden tot verlamming of zelfs de dood van patiënten. Beschadiging van de achterste wervelwand vergroot het risico op cementlekkage en wordt daarom beschouwd als een contra-indicatie voor PVP (4). De laatste jaren hebben sommige artsen, met de verbetering van botcementmaterialen en de toepassing van nieuwe technologieën, gesuggereerd dat PVP nog steeds een behandelingsoptie kan zijn, zelfs voor patiënten met defecten in de achterste wervelwand. Een met bot gevulde meshcontainer (BFMC) is een van de technologieën die de diffusie van botcement kan beheersen en lekkage kan verminderen. Deze wordt gebruikt bij de chirurgische behandeling van osteoporose en botmetastasen. In deze studie werd een retrospectieve analyse uitgevoerd van het gebruik van percutane vertebroplastiek (PVP) in combinatie met BFMC bij patiënten met osteolytische metastasen in de wervelkolom en defecten in de achterste wervelwand, om de veiligheid en werkzaamheid van BFMC in combinatie met PVP te evalueren. Deze studie voldoet aan de STROBE-rapportagechecklist.
Dit is een retrospectieve cohortstudie met patiënten met spinale metastasen en defecten aan de achterwand die zijn opgenomen op de afdeling. WervelkolomchirurgieIn het Shenzhen People's Hospital werden tussen 1 januari 2019 en 31 december 2021 patiënten geïncludeerd die een BFMC-behandeling in combinatie met PVP ondergingen. Alle patiënten ondergingen een gedetailleerde preoperatieve evaluatie om te bepalen of ze aan de exclusiecriteria voldeden. Magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) of een total body scan werd gebruikt om de locatie van de wervelmetastase te bevestigen, waarna een CT-scan werd uitgevoerd om het wervelsegment met een defect in de achterwand en de omvang van het letsel in kaart te brengen.
De belangrijkste inclusiecriteria waren: 1) patiënten met metastasen in de thoracale (T)9–lumbale (L)5 wervelkolom, gediagnosticeerd met MRI of een botscan van het hele lichaam; 2) patiënten met pijn op de borst en in de rug veroorzaakt door metastasen en een score van ≥5 op de visuele analoge schaal (VAS); 3) patiënten met destructie van de achterwand, gediagnosticeerd met MRI of CT; 4) patiënten met een overlevingsduur van ≥3 maanden. De belangrijkste exclusiecriteria waren: 1) patiënten met terminale kanker en/of patiënten met een verminderde hart-, long-, lever- of nierfunctie, ernstige anemie of hypoproteïnemie die geen operatie kunnen verdragen; 2) patiënten met pathologische wervelfracturen of metastatische laesies die het ruggenmerg of de zenuwwortels comprimeren en die alleen een open decompressieoperatie kunnen ondergaan; 3) patiënten met ernstige bloedingsstoornissen, ernstige systemische infecties of huidinfecties op de operatieplaats.
Het in deze studie gebruikte BFMC-systeem (Shandong Longguan Medical Instrument Co., Ltd., China) bestaat uit een punctienaald met een diameter van 4,0 mm, een fijne boor, een metalen retractor, een spiraalvormige duwer en een gaaszak voor botvulling (Figuur 1A–C). Het PVP-systeem (Shandong Longguan Medical Instrument Co., Ltd., China) bestaat uit een punctienaald met een diameter van 4,0 mm en een duwer. De in deze studie gebruikte botcementkit (Tecres SPA, Sommacampagna, Italië) bevat hoofdzakelijk polymethylmethacrylaat (PMMA), bariumsulfaat en N,N-dimethyl-p-toluidine.
Fig. 1 BFMC-systeem (AC) en operatiestroom (DI). (A) Compressiegaaszak is aangesloten op het werkingskanaal. (A) Metalen expander. (C) Gaaszak gevuld met botcement bevindt zich in de uitgerekte positie. (D) Positie van de aangedane wervel onder de C-arm van het apparaat. (E) Metalen expander wordt ingebracht om ruimte te creëren voor de gaaszak. (F) Plaats de compressiegaaszak. (G) 1 ml botcement werd in de uitgerekte gaaszak geïnjecteerd. (H) Ga door met het injecteren van botcement totdat het gelijkmatig verdeeld is en de voorste twee derde van het wervellichaam vult. Voer tegelijkertijd PVP uit aan de andere zijde. Er werd geen duidelijke lekkage waargenomen. (I) Postoperatieve afbeeldingen met BFMC toegepast op de linkerwervel en PVP op de rechterwervel. BFMC, gaaszak met botvuller; PVP - percutane vertebroplastie.
Alle patiënten werden geopereerd in buikligging onder lokale anesthesie, en er werden biopten genomen van de spinale metastasen vóór de operatie. In alle gevallen werd een bilaterale benadering gebruikt. Preoperatief werd een CT-scan gebruikt om het defect in de botpedikel te lokaliseren. Tijdens de operatie werd BFMC geïmplanteerd aan de defecte zijde van de achterwand en werd PVP uitgevoerd op de contralaterale pedikel. Onder begeleiding van C-arm fluoroscopie werd een punctienaald via de wervelpedikel in het beoogde wervellichaam ingebracht, de schacht van de punctienaald werd verwijderd en een fijne boor werd ingebracht om een ​​bottunnel te vormen. Een metalen expander werd gebruikt om de ruimte in de botzak te vergroten en een gaaszak werd ingebracht om deze met botweefsel te vullen. Tegelijkertijd werd met behulp van een pusher een werkingskanaal gecreëerd op de contralaterale wervelpedikel. Onder begeleiding van de C-arm werd langzaam 1 ml van het voorbereide botcement in de gaaszak geïnjecteerd. Zorg ervoor dat de gaaszak open blijft en ga door met het injecteren van botcement vanaf beide zijden. De injectie wordt gestopt wanneer het botcement gelijkmatig verdeeld is en de voorste twee derde van het wervellichaam vult zonder zichtbare lekkage (Figuur 1D-I). Het werkkanaal wordt vervolgens verwijderd en de procedure is voltooid.
VAS-scores vóór en 72 uur na de operatie werden verzameld om de verbetering van de subjectieve pijnklachten bij patiënten te evalueren, en Oswestry Disability Index (ODI)-scores werden verzameld om de verbetering van de motorische functie van de patiënten te evalueren. Röntgenfoto's en CT-scans werden 48 uur na de operatie gemaakt om de verspreiding en lekkage van botcement te beoordelen. Alle postoperatieve complicaties werden gedetailleerd geregistreerd, waaronder maar niet beperkt tot systemische of lokale infectie, ruggenmergcompressie en botcementimplantatiesyndroom. De follow-up vond elke 3 maanden plaats en beeldvormingsresultaten werden 1 jaar na de operatie verzameld om de wervelkolom te evalueren, necrose en sclerose van de geopereerde wervels vast te leggen en de progressie van chirurgische en niet-chirurgische spinale tumoren te registreren.
De gegevens werden geanalyseerd met behulp van SPSS 20.0-software (IBM, Armonk, NY). Normaal verdeelde gegevens werden weergegeven als gemiddelde ± standaarddeviatie (x ± s). Een gepaarde t-toets werd gebruikt om preoperatieve en postoperatieve gegevens te vergelijken. Telgegevens werden weergegeven als percentage (%). Een p-waarde kleiner dan 0,05 geeft aan dat het verschil statistisch significant is.
De studie omvatte 43 patiënten met defecten aan de achterste wervelwand die van 1 januari 2019 tot 31 december 2021 in het Shenzhen People's Hospital waren opgenomen. In totaal werden 44 wervels behandeld met PVP in combinatie met BFMC. Onder hen waren 20 patiënten met borstkanker, 13 met longkanker, 5 met gastro-intestinale tumoren en 5 met maligniteiten van de urinewegen (Tabel 1). Uit het biopsieverslag bleek dat de primaire kanker bij alle patiënten dezelfde maligniteit betrof. In totaal waren 18 thoracale wervels en 26 lumbale wervels aangedaan. Alle patiënten ondergingen een succesvolle operatie en er werden geen ernstige bijwerkingen zoals perioperatieve infecties waargenomen. 48 uur na de operatie bedroeg het bilaterale injectievolume van botcement (5,98 ± 1,02) ml en het lekkagepercentage was 40,9% (18/44 wervels). Alle 18 patiënten waren echter asymptomatisch en er werd geen intraspinaal lek geconstateerd (Figuur 2), en er werden geen ernstige postoperatieve complicaties zoals spinale zenuwcompressie of longembolie gemeld.
Figuur 2. Typische beelden van botcementlekkage na BFMC-chirurgie. (A) Paravertebrale vasculaire cementlekkage. (B) Paravertebrale cementlekkage. Beide patiënten waren asymptomatisch. BFMC, mesh container gevuld met bot.
De VAS-score daalde van 7,35±0,78 vóór de operatie naar 1,63±0,93 na de operatie (pDe follow-upduur voor de geïncludeerde patiënten varieerde van 7 tot 30 maanden. Gedurende deze periode overleden 15 patiënten en werden 21 patiënten (21 geopereerde wervels) langer dan een jaar gevolgd. Beeldvormend onderzoek bij deze 21 patiënten toonde geen progressie van de chirurgische laesies of pathologische fracturen van aangrenzende wervels aan, en 14 van de geopereerde wervels vertoonden duidelijke tekenen van sclerose (Figuur 3). In totaal werden 17 gevallen geregistreerd met verschillende graden van progressie van metastasen in de botten van de wervels die niet chirurgisch waren behandeld.
Fig. 3 Typische gevallen van BFMC en PVP. De patiënte was een 37-jarige vrouw met de diagnose borstkanker stadium IV. (A–D) Preoperatieve MRI (A, B) en CT (C, D) van de T12-wervel toonden osteolytische botafbraak en een pathologische fractuur, evenals een defect in de achterwand van T12. (E, F) Röntgenfoto's direct na BFMC en PVP. De patiënte onderging BFMC aan de rechterkant en PVP aan de linkerkant. (G) Hematoxyline-eosinekleuring van de primaire tumor ten tijde van de diagnose. (H) Hematoxyline-eosinekleuring van de metastatische tumor van de T12-wervel. De pathologierapporten van beide afbeeldingen (G, H) waren consistent met borstkanker. (I–L) MRI (I, J) en CT (K, L) van de T12-wervel 12 maanden na de operatie. (K) Cementlekkage in de paraspinale vaten is zichtbaar, maar er zijn geen klinische verschijnselen. Vergeleken met (A, B) werd tumorregressie waargenomen in (I, J). Vergeleken met (C, D) vertoont (K, L) vertebrale sclerose. BFMC, met bot gevulde mesh container; PVP, percutane vertebroplastie.
Botmetastasen zijn een veelvoorkomende complicatie van gevorderde maligniteiten, waarbij de wervelkolom de meest voorkomende plaats van aantasting is. Talrijke studies hebben aangetoond dat de incidentie varieert van 30% tot 70% (5). Ongecontroleerde spinale metastasen kunnen leiden tot spinale bijwerkingen (SRE's), waaronder lokale pijn, compressie van het ruggenmerg en de zenuwen, pathologische fracturen, spinale instabiliteit, enz., wat uiteindelijk leidt tot verlamming en invaliditeit en de antitumorbehandeling van de patiënt ernstig beïnvloedt. Chirurgie speelt een belangrijke rol in de algehele behandeling van spinale metastasen. Als minimaal invasieve chirurgische methode heeft PVP een significante effectiviteit aangetoond bij het verlichten van pijn, het herstellen van de spinale stabiliteit en de lokale tumorcontrole.
PVP wordt sinds 1984 gebruikt voor de behandeling van hemangiomen, osteoporotische fracturen en spinale metastasen, en de effectiviteit ervan is al lang erkend (6). In vergelijking met niet-chirurgische behandelingen is de effectiviteit van PVP in het snel verlichten van pijn, het behoud van zenuwfunctie en het verbeteren van de kwaliteit van leven algemeen erkend. Botcementlekkage blijft echter een complicatie die niet genegeerd mag worden. Hoewel botcementlekkage meestal asymptomatisch is, kan het in sommige gevallen leiden tot vasculaire embolie, longembolie, intracardiale botcementembolie en intraspinale lekkage (7-10). Volgens de literatuur bedraagt ​​de incidentie van botcementlekkage tijdens PVP-chirurgie 31,6% voor osteoporotische fracturen en 50% tot 72% voor spinale metastasen. Defecten in de achterste wervelwand verhogen het risico op cementlekkage aanzienlijk en worden al lange tijd beschouwd als een contra-indicatie voor PVP (4,11,12). De traditionele behandeling voor dergelijke patiënten is een open operatie, maar die is traumatiserender, vereist een langere herstelperiode en de medische kosten zijn ook hoger.
De laatste jaren is de minimaal invasieve chirurgische behandeling van defecten in de achterste wervelwand veiliger en effectiever geworden dankzij de verbetering van botcementmaterialen en chirurgische technieken (13). De BFMC-technologie is een van de verbeterde technologieën. Het principe van BFMC is het creëren van een botcaviteit met een metalen expander en vervolgens het injecteren van een poreuze meerlaagse gaasstructuur die kan uitzetten naarmate de hoeveelheid geïnjecteerd botcement toeneemt. De in dit onderzoek gebruikte botvullende gaaszak was gemaakt van polyethyleentereftalaat (PET) geweven tot een gaasstructuur met een maasgrootte van 0,1 tot 0,2 mm. Theoretisch kan BFMC de penetratiesnelheid en -richting van het botcement controleren, waardoor de lekkagesnelheid wordt verminderd (14).
Een eerder onderzoek (14) onder 29 patiënten met osteoporose, hoog-impacttrauma, myeloom of metastatische ziekte, waarbij mesh bags werden gebruikt om symptomatische wervelcompressiefracturen te behandelen, toonde aan dat deze nieuwe techniek de gemiddelde pijnscore verlaagde van 8,72 ± 1,25 (SD) naar 3,38 ± 2,35. Tegelijkertijd was de gemiddelde activiteitsscore 2,31 ± 1,94 vóór de behandeling en 0,59 ± 1,05 na de behandeling (p In deze studie werd bilaterale PVP gecombineerd met BFMC-chirurgie om de pijn van de patiënt effectief te verlichten. De postoperatieve VAS-score daalde van 7,35±0,78 vóór de operatie naar 1,63±0,93 na de operatie (pIn deze studie werd een bilaterale benadering gebruikt om BFMC te implanteren aan de zijde van het defect in de achterste wervelwand, bevestigd door preoperatieve CT-scan, terwijl PVP werd uitgevoerd op de contralaterale wervelpedikel. De reden voor de keuze voor een bilaterale in plaats van een unilaterale benadering is het verhogen van de vullingsgraad van het botcement en het verminderen van het risico op lekkage van het botcement. Er bestaat nog steeds controverse over welke benadering geschikter is, unilateraal of bilateraal. Sommige studies hebben aangetoond dat voor patiënten met osteoporotische fracturen de unilaterale benadering voordelen biedt zoals minder morbiditeit, een kortere operatietijd, lagere risico's in verband met punctie, minder blootstelling aan straling en lagere medische kosten. Andere studies hebben aangetoond dat de bilaterale benadering een hogere vullingsgraad van het botcement en een lager lekkagepercentage oplevert vanwege de kleinere hoeveelheid botcement die aan elke zijde wordt geïnjecteerd (18-20).
Voor zover ons bekend is, heeft echter geen enkele studie deze twee benaderingen vergeleken bij patiënten met spinale metastasen, wat doorgaans afhangt van de ervaring van de arts. PMMA-botcement heeft vóór polymerisatie een cytotoxisch effect dat vergelijkbaar is met dat van alcohol. Tijdens het polymerisatieproces kan de temperatuur oplopen tot meer dan 75 °C, wat leidt tot degeneratie en necrose van zenuwvezels in het wervellichaam, waardoor de pijngevoeligheid afneemt. Het thermische effect kan ook cytotoxisch zijn voor cellen binnen een straal van 3 mm van het omliggende gebied (21, 22). Gebaseerd op de bekende "zaad-en-bodem"-hypothese, speculeren we dat het stroma rondom metastasen ten grondslag kan liggen aan tumorprogressie of -recidief (23). De hogere vullingsgraad van botcement kan dus fungeren als een ruimtevullend en stroomonderbrekend middel, waardoor het recidief van metastatische tumoren beter wordt voorkomen. Op basis van bovenstaande theorie is voor deze studiegroep gekozen voor een tweeledige aanpak.
Deze studie omvatte 21 patiënten die gedurende meer dan een jaar follow-up beeldvormende onderzoeken ondergingen. Van deze patiënten vertoonden 13 geopereerde wervels spondylosclerose, 16 niet-geopereerde wervels vertoonden tumorprogressie en er werden geen fracturen van aangrenzende wervels gedetecteerd. Dit bevestigde onze hypothese dat hoe hoger de vullingsgraad van botcement, hoe beter de lokale tumorcontrole. Sun et al. (24) evalueerden het effect van botcementaugmentatie bij de behandeling van osteolytische laesies van spinale metastasen. In totaal werden 268 wervels met metastatische tumoren behandeld met PVP en gevolgd. De omvang van de laesie werd geregistreerd na 3, 6, 12 en 18 maanden na de operatie. De resultaten toonden aan dat de tumorcontrole in de groep waar het aangetaste wervellichaam volledig met botcement was gevuld, significant hoger was dan in de groep waar nog steeds resttumorafbraak rond het botcement werd waargenomen. Liu et al. (25) behandelden 268 spinale metastasen met PVP en voerden een follow-up uit door de omvang van de laesie te registreren op 3, 6, 12 en 18 maanden na de operatie. Redel et al. bestudeerden 54 patiënten met spinale metastasen en ontdekten dat de hoeveelheid botcement, de volledigheid van de botcementvulling en de vullingssnelheid negatief gecorreleerde factoren waren voor de progressie van lokale botafbraak gedurende 6 maanden (25). Patiënten met een trage vullingssnelheid hadden een grotere kans op vroege progressie van botafbraak dan patiënten met een snelle vullingssnelheid. Redel et al. bestudeerden 55 patiënten met spinale metastasen van borstkanker (137 behandelde wervels) om het effect van PVP-behandeling op het voorkomen van progressie of lokale recidief te evalueren (26). De resultaten toonden aan dat de mate van lokale tumorprogressie of -recidief in de met PVP behandelde wervels 14% (19/137) bedroeg, en dat 47 van de 55 patiënten (86%) nieuwe metastasen op afstand ontwikkelden, wat gedeeltelijk het antitumorale effect van botcement aantoont. Er werd echter geen statistisch verband waargenomen tussen de mate van cementvulling van de laesies en progressie of lokaal recidief na PVP-behandeling.
Deze studie kent echter ook enkele beperkingen. Het betreft een relatief kleine retrospectieve studie met één patiëntengroep en de operaties werden in één centrum uitgevoerd. Analyses gebaseerd op cohortstratificatie werden eveneens beperkt door de kleine steekproefomvang. Daarom moeten onze bevindingen worden geverifieerd en bevestigd door vervolgstudies met grotere cohorten en meer centra.
Samenvattend onderzocht deze studie, middels een retrospectieve cohortstudie, de werkzaamheid en veiligheid van PVP in combinatie met BFMC bij de behandeling van patiënten met spinale metastasen en defecten in de achterste wervelwand. De resultaten toonden aan dat deze behandelmethode zeer veilig is, effectief pijnverlichting biedt en dat er gedurende een follow-up van één jaar een lokaal antitumor effect werd waargenomen. Daarom is PVP in combinatie met BFMC een aanbevolen behandelmethode voor patiënten met spinale metastasen en defecten in de achterste wervelwand.
Het originele materiaal dat in dit onderzoek wordt gepresenteerd, is opgenomen in de hoofdtekst/aanvullende materialen. Mocht u nog vragen hebben, neem dan contact op met de corresponderende auteur.
De studies met menselijke deelnemers werden goedgekeurd door de ethische commissie van het Shenzhen People's Hospital. De studie werd uitgevoerd in overeenstemming met de lokale wet- en regelgeving en de institutionele vereisten. Volgens de nationale wet- en regelgeving en de institutionele vereisten was schriftelijke toestemming van de deelnemers of hun wettelijke vertegenwoordigers/naaste verwanten niet vereist. Voor de publicatie van mogelijk herkenbare afbeeldingen of gegevens in dit artikel werd wel schriftelijke toestemming verkregen van de betrokken personen.
KZ: conceptualisering, onderzoek, methodologie, schrijven – eerste versie. KC: gegevensverzameling, onderzoek, schrijven – revisie en redactie. GG: conceptualisering, supervisie, schrijven – revisie en redactie. YX: conceptualisering, formele analyse, methodologie, software, schrijven – revisie en redactie.
De auteur(s) verklaren dat zij financiële steun hebben ontvangen voor het onderzoek, het schrijven en/of de publicatie van dit artikel. Dit artikel werd gefinancierd door de Natural Science Foundation van de provincie Guangdong (2016A030310070), het Young and Middle-Aged Technical Professionals Research and Training Project van het Shenzhen People's Hospital (Peak Program) (SYKYPY201920) en het Science and Technology Plan Project van de sociale ontwikkeling van de stad Heyuan (230530081609952). De financiers hadden geen rol in het onderzoeksontwerp, de gegevensverzameling, de analyse, het schrijven of de beslissing om dit artikel voor publicatie in te dienen.
De auteurs verklaren dat het onderzoek is uitgevoerd zonder commerciële of financiële belangen die als een potentieel belangenconflict zouden kunnen worden beschouwd.
Alle meningen die in dit artikel worden geuit, zijn uitsluitend die van de auteurs en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de standpunten van hun instellingen, uitgevers, redacteuren of recensenten. Producten die in dit artikel worden beoordeeld, of beweringen van fabrikanten daarvan, worden niet gegarandeerd of onderschreven door de uitgever.
1. Coleman RE, Croucher PI, Padhani AR, Clezarden P, Chow E, Fallon M, et al. Botmetastasen. Nat Rev Dis Primers (2020) 6(1):83. DOI: 10.1038/s41572-020-00216-3
2. Coleman RE, Hadji P, Bodie JJ, Santini D, Chow E, Terpos E, et al. Botgezondheid bij kanker: een ESMO-richtlijn voor klinische praktijk. Annals of Oncology (2020) 31(12):1650–63. doi: 10.1016/j.annonc.2020.07.019
3. Yao A, Sarkiss CA, Ladner TR, Jendins AL. Huidige behandelingsparadigma's voor wervelkolomtumoren en uitkomsten voor wervelkolommetastasen: een systematische review van metastasen naar de borst, prostaat, nier en long. Journal of Clinical Neuroscience (2017) 41:11–23. doi: 10.1016/j.jocn.2017.04.004
4. Duran S, Sirvanci M, Aydogan M, Ozturk E, Ozturk S, Akman S. Pulmonale cementembolie: een complicatie van percutane vertebroplastie. Acta Radiologica Sinica (2007) 48(8):854–9. DOI: 10.1080/02841850701422153
5. Barzilai O., Laufer I., Yamada Y., Higginson DS, Schmitt AM, Lis E., et al. Een besluitvormingskader voor de toepassing van evidence-based medicine bij de behandeling van spinale metastasen: neurologische, oncologische, mechanische stabiliteit en systemische ziekten. J Clinical Oncology (2017) 35(21):2419–2427. doi: 10.1200/JCO.2017.72.7362
6. Galibert P, Deramond H, Rosat P, Gars DL. Percutane acrylvertebroplastie voor wervelhemangiomen: een voorlopige beschrijving. Neurosurgery (1987) 33(2):166–8.
7. Zheng Yongsheng, Zhang Yan, Lin Jiangdong, Shi Jianhua, Wang Qingkai. Analyse van risicofactoren voor lekkage van botcement na vertebroplastie en kyfoplastie. Chinese Journal of Traumatology (2015) 31(4):312–6. doi: 10.3760/cma.j.issn.1001-8050.2015.04.006
8. Trumm KG, Pahl A, Helmberger TK, Jacobs TF, Zech SJ, Stahl R, et al. CT-fluoroscopie-geleide percutane vertebroplastie voor spinale maligniteiten: technische resultaten, PMMA-lekkage en complicaties bij 202 patiënten. Skeletal Radiol (2012) 41(11):1391–400. doi: 10.1007/s00256-012-1365-x
9. Mansour A, Abdel-Razek N, Abuali H, Makose M, Sheikh-Salem N, Abushalha K, et al. Cement-geïnduceerde longembolie is een complicatie van percutane vertebroplastie bij kankerpatiënten. Cancer Imaging (2018) 18(1):5. doi: 10.1186/s40644-018-0138-8
10. Kim HT, Kim YN, Shin HW, Kim IC, Kim H, Park NH, et al. Late complicaties van percutane vertebroplastie: lekkage van botcement leidend tot het binnendringen van een vreemd lichaam in het hart. Korean Journal of Internal Medicine (2013) 28(2):247–50. doi: 10.3904/kjim.2013.28.2.247
11. Zhan Y, Jiang J, Liao H, Tang H, Yang Q. Risicofactoren voor lekkage van botcement na vertebroplastie of kyfoplastie: een meta-analyse van gepubliceerde gegevens. World Neurosurgery (2017) 101: 633–42. doi: 10.1016/j.wneu.2017.01.124
12. Shi XY, Cui Y, Pan Y, Wang B, Lei M. Epidemiologie en detectie van lekkage van botcement bij patiënten met spinale metastasen behandeld met percutane vertebroplastie: een observationele studie van 10 jaar. Journal of Bone Cancer (2021) 28:100365. doi: 10.1016/j.jbo.2021.100365
13. Amoretti N, Diego P, Amelie P, Andreani O, Foti P, Schmid-Antomarchi H, et al. Percutane vertebroplastie voor tumorgerelateerde wervelfracturen waarbij de achterste wervelwand is aangetast: haalbaarheid en veiligheid. European Journal of Radiology (2018) 104:38–42. doi: 10.1016/j.ejrad.2018.04.010
14. Flors L, Lojedo E, Leyva-Salinas S, Martí-Bonmatí L, Martínez-Rodrigo JJ, López-Pérez E, et al. Angioplastiek: een nieuwe technische benadering voor de behandeling van symptomatische wervelcompressiefracturen. AJR Am J Roentgenol (2009) 193 (1): 218–26. doi: 10.2214/AJR.08.1503
15. He Changjian, Liu Guanda. Vergelijking van de werkzaamheid en veiligheid van een met bot gevulde mesh-container en eenvoudige percutane ballonkyfoplastie bij de behandeling van osteoporotische wervelcompressiefracturen. Pain Doctor (2018) 21(3): 259–68.
16. Zhu Q, Qiao YQ, Yang JQ, Chen JQ, Lin JZ, Xie TU, et al. Klinische effectiviteit van vertebroplastie met botnet in combinatie met posterieure schroef-stangfixatie bij de behandeling van thoracolumbale wervelkolommetastasen: een retrospectieve cohortstudie. Ann Palliate Med (2022) 11(4):1401–9. doi: 10.21037/apm-22-25